ANIMACJA KULTURALNA DOROSłYCH Z PERSPEKTYWY UCZESTNIKÓW I ANIMATORÓW

Abstrakt

W artykule autorka skupia się na problematyce animacji kulturalnej dorosłych widzianej z perspektywy uczestników procesów animacyjnych. Opracowanie powstało na podstawie wywiadów grupowych przeprowadzonych w pięciu grupach warsztatowych funkcjonujących przy lubelskich domach i ośrodkach kultury (grupa teatralna, warsztaty malarskie, warsztaty filmowe, warsztaty taneczne, zespół muzyczny). Działalność animacyjna została ukazana w perspektywie szans i ograniczeń, jakie niesie ze sobą dorosłość. Podjęto próbę wskazania specyfiki animacji kulturalnej dorosłych, którą – jak pokazały zrealizowane badania – można określić jako sposób oddziaływania mający na celu wspomaganie aktywności społeczno-kulturalnej, komunikacji, integracji i kreatywności osób dorosłych. Tak rozumiana animacja opiera się w dużej mierze na następujących wartościach: dialog, autonomia, partnerstwo, podmiotowość, szacunek wobec różnorodności, prawo do odmienności. W opracowaniu zostały również omówione funkcje animacji kulturalnej dorosłych, wśród których wyróżniono funkcje: komunikacyjno-integracyjną, edukacyjną, partycypacyjną, rekreacyjno-eskapistyczną, samorealizacyjną, transgresyjną, wzmacniającą i socjalizacyjną. Ponadto scharakteryzowano rolę animatora dorosłych oraz jego najbardziej pożądane kompetencje.